od Akapitu

Dziś Dzień Chłopaka. Święto, które zwykle kojarzy się z młodością – z chłopakami, którzy dopiero uczą się życia. A ja dziś myślę o Tobie – chłopaku z siwizną na włosach, z historią zapisaną w spojrzeniu, z doświadczeniem, które nauczyło Cię patrzeć na świat uważniej i z większą czułością. Bo tak naprawdę nie metryka i nie kolor włosów decydują, kim jesteśmy. Chłopakiem można być w każdym wieku.

Dziś widzę właśnie Ciebie – z włosami przyprószonymi siwizną, a wciąż młodego duchem, z błyskiem w oku, odwagą i ciepłem w sercu. Z tą lekką niepokornością, która sprawia, że świat obok Ciebie nabiera barw. Ty pokazujesz mi, że czas nie musi być wrogiem – może stać się sprzymierzeńcem.

Dlatego chcę Ci dziś powiedzieć: Mój Chłopaku – dobrze, że jesteś.❤️
I chce wrócić do słów, które kiedyś napisałam dla Ciebie. Dziś brzmią tak samo prawdziwie, jak wtedy:

Chcę z Tobą…
Nocą zatańczyć w deszczu, pobiegać boso po łące,
a rano zebrać z trawy trzy krople rosy drżące
i włożyć je we włosy na Twojej siwej skroni,
i mocno Cię przytulić i nie wypuścić już z dłoni,
zaszaleć, stracić rozum, w miłości się zatracić,
dać ponieść się fantazji i rozum przy tym stracić,
i z dziką namiętnością zmysły rozpalić na nowo,
szepnąć cicho do Ciebie jedno magiczne słowo,
i poczuć, że świat cały mam w zaciśniętych dłoniach,
i że bezpieczny azyl mam tylko w Twych ramionach.